Kolejny etap prac będzie wymagał od konserwatora dużej cierpliwości. Wszytstkie odzielone elementy należy poskładać.

Zbiory muzyczne podczas konserwacji.

Użycie taśmy klejącej jest bardzo często spotykaną nieprofesjonalną formą naprawy zbiorów nowszych. Taśma jest łatwa w zastosowaniu, papier się nie marszczy, tekst jest widoczny i otrzymujemy natychmiastowy efekt połączenia fragmentów papieru czy wzmocnienia krawędzi. Niestety – zaledwie po kilku latach miejsce sklejenia wygląda jak na fotografii powyżej.  Klej, którym pokryty jest przeźroczysty nośnik ciemnieje i wchodzi głęboko w strukturę papieru, nośnik zaś staje się sztywny i odpada. By usunąć ciemne półprzeźroczyste pasy  należy zastosować rozpuszczalniki chemiczne ale czasami nawet długotrwałe zabiegi  nie sa skuteczne. Zastosowanie taśmy przyczynia się do nieodwracalnego uszkodzenia obiektu (al).

Fot. IN

Fotografia odwrocia (lico zaprezentowaliśmy na wcześniejszej fotografii) : płótno mapy, które nie ma ubytków, ale jest w formie destruktu: bardzo mocno poprzecierane, w miejscach złożeń osłabione, narażone na rozdarcie. Mocne przebarwienia są zarówno wynikiem procesu starzenia płótna jak również klajstru użytego jako spoiwo z papierem.

Złe warunki przechowywania oraz zamoczenie wodą wpłynęły na silne zbutwienie płótna.
Na odwrociu znajdują się znaki proweniencyjne, które należy zachować – są świadectwem historii i wartości obiektu.
W dalszym procesie konserwacji, po oczyszczeniu lica mapy, płótno będzie oddzielane od papieru.